QFD PDF Drukuj Email
Wpisany przez Ćwiklicki Marek   
wtorek, 09 grudnia 2008 19:09

Od początku lat 60. XX w. Yoji Akao stosował algorytmy rozwiązywania problemów po to, by produkt został zaprojektowany bezbłędnie już za pierwszym razem. Pierwotnie wykorzystywał w tym celu wykres Ishikawy, ale bardziej złożone analizy doprowadziły go do stosowania metod macierzowych, w tym macierzy, w której analizowano wpływ założeń produktu na satysfakcję klienta. Powstałe narzędzie nazwano hinshitsu kino tenkai. Założenia tej metody opracował w 1966 r. Użyty przez niego zwrot został przetłumaczony na język angielski jako Quality Function Deployment[1] (QFD), a na język polski jako „rozwinięcie funkcji jakości”. Metodę QFD po raz pierwszy zastosowano w 1972 roku w stoczni należącej do koncernu Mitsubishi w Kobe i już w latach 1975-78 pojawiły się próby jej uogólnienia przez Japońskie Towarzystwo Kontroli Jakości. Pod koniec lat 70. XX w. stosowano ją również w USA w zakładach Forda i General Motors, a później w przedsiębiorstwach takich jak: Digital Equipment, Hewlett-Packard, AT&T oraz ITT [Mazur 1996, s. 8].

Metodę QFD można zdefiniować jako metodę planowania i rozwoju produktu lub usługi, umożliwiającą zespołom badawczym dokonanie precyzyjnej specyfikacji potrzeb i wymagań klientów, a następnie ich przełożenia na parametry produktu (usługi), jego komponentów i wreszcie parametry samego procesu produkcyjnego. W szerokim znaczeniu Y. Akao określa QFD jako „rozwinięcie jakości poprzez rozwinięcie funkcji jakości” [Akao 1990, s. 5].

Jednak zanim powstały pierwsze macierze japońscy inżynierowie wykorzystywali w metodzie QFD narzędzie o nazwie wykres jakości (quality chart) . W swej istocie nawiązywało ono do drzewa funkcji stosowanego np. w analizie wartości, rozszerzonego później w formę wykresu FAST. Wykres jakości szczegółowo przedstawia funkcje badanego przedmiotu, które potem są analizowane pod kątem jakości. To narzędzie było wykorzystywane bardzo często i w początkowych stadiach istnienia QFD kojarzono właśnie z nim. Dopiero powiązanie go w formie macierzy z drugim drzewem jakości dało podwaliny pod opracowanie domu jakości (House of Quality). Wraz z rozszerzoną wersją techniki, zaczęto przekształcać szczegóły analizowanych wymiarów w podstawowych polach macierzy tworząc logiczną sieć powiązań między nimi. Doprowadziło to do utworzenia układu czterech podstawowych macierzy  współcześnie najczęściej identyfikowanych z metodą QFD. To utożsamianie czterech rodzajów domu jakości z metodą QFD zdaniem Glena Mazura, dyrektora QFD Institute, jest zbytnim uproszczeniem i jak zaznacza, w niektórych przypadkach w samym procesie rozwinięcia jakości, dom jakości może nawet w ogóle się nie pojawić (sic!)[2] [You can… 2007]. Ów wzrost złożoności umożliwił ujednolicenie toku postępowania i wskazanie miejsc zastosowania poszczególnych macierzy, dając tym samym ugruntowaną postać pod dalsze modyfikacje metody. Zmiany te dotyczyły aplikacji w nowych obszarach, jak również rozbudowania metody o kolejne macierze, które dodatkowo uszczegóławiały tok postępowania lub modyfikowały całą metodę pod kątem konkretnych zastosowań.



[1] Pierwotnie w języku angielskim używano zwrotu „quality function evolution”. Dopiero w 1983 r. słowo „tenkai” zostało przetłumaczone jako „deployment” [Akao, Mazur 2003, s. 25].

Hinshitsu (品質 - ひんシツ) oznacza jakość, naturalne cechy. Hinshitsu Kanri było tłumaczone jako Statistical Quality Control.

Kino: funkcja, mechanizm, mechanizacja.

Tenkai: rozwinięcie, ewolucja, rozwój, ewolucja.

[2] I odwrotnie: opracowanie macierzy HoQ nie oznacza, że zastosowało się QFD [You can … 2007]. Autorzy są świadomi faktu, że najbardziej spopularyzowana forma metody QFD najczęściej nawiązuje do HoQ. Model czteromacierzowy powstał na podstawie studiów przypadków w amerykańskim przemyśle z lat 80. i 90. XX w. O takiej formie najczęściej pisano w pierwszych publikacjach QFD. Autorzy niniejszej pracy przy prezentacji metody QFD chcą przede wszystkim dokonać szerszego opisu macierzy HoQ, którą można traktować jak odmianę wykresu macierzowego. Ujęcie japońskie opisane przez Y. Akao i S. Mizuno dotyczy głównie wykresu jakości i różnych postaci wykresu macierzowego.

Poprawiony: piątek, 30 grudnia 2011 10:10
 
Reklama
Projekt Hoshin Kanri by PixArtist.com, Powered by Joomla!